De Dactillion was één van de diersoorten afkomstig van Utapau.

Inhoud 1 Fysiologie 2 Leven 3 Gedomesticeerd 4 Achter de schermen 5 Verschijning 6 Bron 6.1 In andere talen

FysiologieBewerken

Dactillions waren een soort van vliegende reptavians met een lange scherpe bek, vier poten en twee vleugels. Men vermoedde dat de Dactillions langer dan de Pau’ans op Utapau leefden. Met hun enorme vleugels konden Dactillions zweven door het luchtruim van Utapau, al dan niet geholpen door de enorme windstromingen die in de sinkholes heersten. Met hun klauwen konden ze dan weer de rotswanden beklimmen van de sinkholes. Aan het einde van hun bek hadden ze een gevorkt uitsteeksel dat werd gebruikt gevechten of als pronkstuk. Dactillions konden ook op hun achterpoten staan.

LevenBewerken

Dactillions waren solitaire carnivoren die hun armen gebruikten om prooien te grijpen die ze konden vangen tijdens hun vlucht of in de oceanen op de bodem van de sinkholes. Dactillions waren ook aaseters indien nodig. Met hun klauwen klommen Dactillions eerst aan de randen van de sinkholes om zich dan bovenaan te laten vallen en via de thermische stromingen op zoek te gaan naar prooien. Ze joegen op vis in de oceanen, op kleinere doelwitten maar ze aten ook aas. Zo waren de Utapauns ooit een doelwit van de Dactillions. Een andere natuurlijke aartsvijand was de Varactyl die vooral geliefd was voor de eieren en jonge exemplaren. Als er geen prooien meer voorhandig waren in een sinkhole of wanneer een Dactillion een partner zocht, vloog het dier uit de sinkhole en liet het zich door de sterke wind op Utapau meevoeren naar een volgende sinkhole.

GedomesticeerdBewerken

De Utai en de Pau’ans leerden na verloop van tijd de Dactillions te temmen en te gebruiken als rijdier. Dit deden ze door de beesten te lokken met vers vlees. Het voordeel van het temmen van deze dieren was dat de Utapauns daardoor verder konden reizen dan op de getemde Varactyl. Alhoewel beide dieren vijanden waren in de natuur, konden ze in gevangenschap overeenkomen. De Dactillions werden in grote stallen gehouden die grensden aan de sinkhole zodat de beesten meteen konden vliegen.

Door de vliegpatronen en –routes van de Dactillions te bestuderen, konden de Utapauns een beter idee krijgen over het weer en de wind op Utapau. Zo ontdekten ze dat de Dactillions telkens een sinkhole verlieten als de wind op het zwakst waaide. Dat was dan ook meteen het uitgelezen ogenblik voor de Utapauns om de sinkhole te verlaten en om bijvoorbeeld op het oppervlak van Utapau te werken.

In het leger van Utapau werden de Dactillions bereden door Utapaun Warriors. Dit gebeurde ook tijdens de Battle of Utapau in de Clone Wars.

Achter de schermenBewerken

• De Dactillion doet denken aan de prehistorische pterosauriërs zoals Quetzalcoatlus.
• De Dactillion was eerst voorzien als het rijdier van Ki-Adi-Mundi.

VerschijningBewerken

• Star Wars Episode III: Revenge of the Sith

BronBewerken

• Dactillion in de Databank
• The New Essential Guide to Alien Species
• The Complete Visual Dictionary
• The Clone Wars Campaign Guide