Entertainment
 

Death Star II Deep Space Mobile Imperial Battle Station

Uit Star Wars Wiki

(Doorverwezen vanaf Death Star II)
Death Star II Deep Space Mobile Imperial Battle Station
Product Informatie
Model
Klasse Death Star
Ontwerp Stalgasin Hive (origineel)
Imperial Department of Military Research
Fabrikant Imperial Department of Military Research
Prijs
Specificaties
Afmeting 900 km
Snelheid
Versnelling
Hyperdrive Class 3
Bemanning
Passagiers
Vracht Meer dan 1 miljoen kiloton
Voorraad {{{voorraad}}}
Affiliatie Galactic Empire

Quote: "Now witness the firepower of this fully armed and operational battle station!"
-- Palpatine

Death Star II was de opvolger van Death Star I die bij Yavin vernietigd werd door de Rebel Alliance. In 4 ABY werd de Death Star II net als zijn voorganger vernietigd.

Inhoud

[bewerken] Geschiedenis

Net als zijn voorganger werd deze Death Star in alle geheimhouding gebouwd. Deze maal koos men het afgelegen en moeilijk te navigeren Endor System als locatie voor de Death Star. Bovendien bevonden er zich talloze ertsen op de nabijgelegen planeten zoals Eloggi en Dor.

Het Empire had uiteraard wel zijn lessen getrokken uit de fatale fout die ervoor had gezorgd dat Death Star I was vernietigd geweest. In dit model was er geen centrale externe Thermal Exhaust Port meer waardoor er een kettingreactie kon gebeuren. Een andere belangrijke verandering was de upgrade van de Superlaser. Deze was sterker, kon makkelijker worden gericht en kon sneller worden herladen om opnieuw te kunnen vuren. Het grootste verschil was echter dat deze Death Star veel groter was in vergelijking met zijn voorganger.

Alhoewel de bouw van de Death Star II in alle stilte moest verlopen, had Palpatine zo zijn eigen plannen. Hij liet met opzet het netwerk van de Bothans de informatie verkrijgen dat nabij Endor een nieuwe Death Star werd gebouwd en dat hijzelf zou aanwezig zijn. Toen dat effectief gebeurde in 4 ABY was de Death Star nog lang niet helemaal klaar en had Darth Vader nog even moeten langskomen om de troepen te ‘motiveren’ om nog harder te werken. Totdat de Death Star helemaal klaar zou zijn werd het beschermd via een Planetary Shield dat van op Endor werd gegenereerd. De bouw van deze Death Star was opvallend sneller verlopen dan de bouw van Death Star I. De ervaring met het bouwen van de eerste versie had blijkbaar heel wat logistieke en praktische problemen met zich meegebracht die nu versneld of opgelost konden worden.

Zoals verwacht volgde er een massale aanval van de Rebel Alliance op de Death Star II in aanmaak. Wat zij echter niet wisten was dat de Superlaser van het station wél actief was. Palpatine had zo de Rebel Alliance in de val gelokt en zolang het schild rond de Death Star actief bleef waren de schepen een prooi voor de Imperial Fleet en de Superlaser die willekeurig mocht worden afgevuurd.

Toen het schild toch werd uitgeschakeld waagde een groep Rebel fighters, onder leiding van Lando Calrissian en Wedge Antilles zich in de structuren van de Death Star. Zij bereikten de centrale reactor die de volle lading kreeg en net als vier jaar eerder bleek ook deze Death Star niet onoverwinnelijk te zijn.

Toen de Death Star explodeerde vierde de Rebel Alliance hun zege op het Empire en konden de schepen van de Alliance voorkomen dat te veel brokstukken zouden terechtkomen op Endor.

[bewerken] Bemanning en Bewapening

[bewerken] Opmerking

[bewerken] Verschijning

[bewerken] Bron

Teruggeplaatst van "http://nl.starwars.wikia.com/wiki/Death_Star_II_Deep_Space_Mobile_Imperial_Battle_Station"